Dalkia Poznań Zespół Elektrociepłowni S.A. tworzą dwa zakłady:
Elektrociepłownia Garbary (EC I)
|
Elektrociepłownia Karolin (EC II)
|
Podstawowa produkcja Dalkia Poznań ZEC S.A. to:
|
energia elektryczna, sprzedawana do krajowego systemu energetycznego za pośrednictwem Polskich Sieci Elektroenergetycznych S.A. oraz na rynku lokalnym Grupie Energetycznej ENEA S.A.. |
|
energia cieplna w wodzie gorącej, sprzedawana do miejskiej sieci ciepłowniczej za pośrednictwem Dalkia Poznań S.A. |
|
para technologiczna sprzedawana bezpośrednio odbiorcom poprzez lokalną sieć parową |
Trochę historii
Początki energetyki w Poznaniu przypadają na rok 1904 - wtedy uruchomiono przy ulicy Grobla pierwszą miejską elektrownię. Jej maksymalna moc wynosiła 6 MW, ale w kilka lat po odzyskaniu przez Polskę niepodległości okazało się, że nie zaspokaja to potrzeb rozwijającego się miasta.
W związku z tym władze miejskie podjęły decyzję o wybudowaniu na Garbarach nowoczesnej elektrowni. Uruchomiono ją w 1929 roku i stopniowo rozbudowywano. Do wybuchu II wojny światowej elektrownia stanowiła własność komunalną. Energia elektryczna z Garbar docierała do odbiorców oddalonych od centrum miasta o 50 - 70 km. Początkowo moc elektrowni na Garbarach wynosiła 20 MW; w wyniku kolejnych etapów rozbudowy zakładu systematycznie rosła, aż w 1952 r. osiągnęła 65 MW.
W 1959 roku z elektrowni Garbary rozpoczęto pierwsze dostawy pary technologicznej do pobliskich zakładów przemysłowych. W roku 1965 zapoczątkowano przebudowę elektrowni Garbary na elektrociepłownię mogącą zaopatrywać odbiorców na terenie miasta w energię cieplną w wodzie gorącej.
Regularne dostawy ciepła dla miejskiej sieci ciepłowniczej (m.s.c.) rozpoczęto pod koniec roku 1967, a w 1969 ostatecznie przebudowano turbiny kondensacyjne na ciepłownicze. Nastąpiło stopniowe zmniejszenie produkcji energii elektrycznej na rzecz dostaw energii cieplnej w wodzie gorącej i parze. Ze względu na ciągle rosnące potrzeby m.s.c. oraz ograniczenie możliwości rozbudowy Elektrociepłowni Garbary w roku 1970 podjęto decyzję o budowie nowego źródła w Karolinie.
M.s.c. otrzymała pierwsze dostawy ciepła z Elektrociepłowni Karolin (z kotłów wodnych opalanych mazutem) w roku 1975. Dziesięć lat później z Karolina popłynęły pierwsze dostawy energii elektrycznej produkowanej przez blok ciepłowniczy BC - 50 (blok nr 1). W roku 1975 nastąpiło połączenie Elektrociepłowni Garbary (EC - I) ze znajdującą się w stadium budowy Elektrociepłownią Karolin (EC - II). Utworzono jedno przedsiębiorstwo pod nazwą Zespół Elektrociepłowni Poznań. Pod koniec 1991 roku w EC - II Karolin uruchomiono blok ciepłowniczy BC - 100 (blok nr 2), a w 1998 roku blok ciepłowniczo - kondensacyjny BK - 100 (blok nr 3).
W okresie powojennym aż do 1988 roku przedsiębiorstwo wchodziło w skład Zachodniego Okręgu Energetycznego. W październiku 1993 roku Zespół Elektrociepłowni Poznań przekształcił się w jednoosobową spółkę skarbu państwa o nazwie „Zespół Elektrociepłowni Poznańskich S. A.”(ZEC-P S.A.).
W wyniku prywatyzacji w 2004 roku 85% akcji przedsiębiorstwa nabyła Dalkia a firma przyjęła nazwę Dalkia Poznań Zespół Elektrociepłowni S.A.